Deneme, Edebiyat, Türkçe
Leave a Comment

Deli Dolu Mutluluklar

Noyan Rusçuklu

19433831_1876827525901457_2035962437_n.jpg

Yaklaşık 25 yıldır işe aynı güzergahdan giderim.

Alsancak Garının olduğu yerde kavşak vardır. Kavşakta da polis yerine genelde bizim Salih durur. Tombul, orta yaşlarda, paçaları kıvrık, üzerinde üç-dört beden büyük düğmeleri kopuk ceket, bir elinde çay bardağı, bir elinde sigarası ile trafiği düzenler.

Gayet iyi yönetir, herkes uyar.

Eylül başında Plevne Bulvarı çıkışında görmeğe başladım. Hayrola ne oldu diye sordum. Amirle takıştım, buraya sürdü dedi. Olmaz dedim. Bana vekalet ver, İdare Mahkemesinde dava açalım dedim. Tamam aç dedi.

Ertesi gün, “tamam davayı kazandın, eski yerine geçebilirsin” dedim. Yok burada kalacağım, buraya alıştım, biraz burunları sürtsün, orada trafik daha yoğun, burası rahat dedi. Karşıki büfeden verdikleri poğaçayı gösterek.

Neyse Aralık sonuna doğru bir soğuk sabah, üşüme dedim. İşim n’apayım dedi. Sen izin kullanmadın, 30 gün yıllık, 15 gün de mazeret iznin var, yarından itibaren kullan dedim. Dün izni bitmiş.

Beni arabanın kapalı yan camının arkasından ağızımda pipo ve sakallı görünce, çok beğendiğini anlatmak için elindeki bardağı bıraktı, eliyle yüzünü okşadı. Bu sırada bardak üştü, bacağı yandı. Ve yeşil yandı ben yürüdüm.

Bir deliden, bir deliye, deli dolu iltifatlar inanın insanı çok mutlu ediyor ve ilham veriyor.

Ek: Bir saat sonra Salih beni nasıl görüyordu diye düşünüp çizdiğim.

 

Noyan Rusçuklu’nun kim olduğunu merak edenlere:

Kim olduğumu merak edenlere, gavurluğumu soranlara,

Gelmişim, geçmişim.

Bu bir itiraftır, Ben bu ülkede ne çektiysem ismimden çektim.

Adım Noyan ya, Sonu “yan”la bitiyor ya, Pis Ermeni dediler, Evet Ermeni’yim dedim, Üstelik Ermeniliğimle gurur duyuyorum, Soyadım Rusçuklu ya, Moskof dölü dediler, Rusluğumla gurur duyuyorum dedim, İzmir Karataş Musevi hastanesine doğmuştum, Korkak Yahudi dediler, Museviliğimle gurur duyuyorum dedim,

Dedem Selanikli ya,

Dönme dediler,

Dönmeliğimle gurur duydum,

‘R’yi telaffuz edemiyorum ya, Gavur soyu dediler, Sadece ‘r’ değil, ‘ş’ ve ‘s’ de söyleyemiyordum dedim.

Adın Noyan ise, bu isim Türklerin Müslümanlık öncesi ismi dediler,

Antiteistlikten dedim….

Ama artık epeydir, Noyan ne ki dediklerinde,

Sana koyan diyorum, Rusçuklu anlamadım dediklerinde,

Dikkat edin ‘U’ larda nokta yok diyorum, Insan bile olamayacak durumda ki zavallılar,

Gerçek insanları kimliklerinden yargılarlar, N.R.

 

 

This entry was posted in: Deneme, Edebiyat, Türkçe

by

We are above the nations and juggling with the conventional connotations of Diasporas which are also the main instruments of the global polarization (nationality, religion, ethnicity, race etc.) and aiming to re-conceptualize it by taking the "experiences as commons" rather than the conventional ones. As we call it "New Generation Diaspora.”

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.