Burag Peksezer, Deneme, Türkçe
Leave a Comment

Bir Bayrak Tüm İnsanlığı Nasıl Özgürleştirir?

Screen Shot 2017-06-26 at 17.11.00

Bayrakları genel olarak pek sevmem, bu boyalı ve süslü kumaş parçalarına bu kadar önem verilmesini tuhaf bulurum. Birkaç kez şakasına Brezilya bayrağına sarılmamı saymazsak hiçbir ülkenin de bayrağını omzuma takmışlığım da yoktur. Çünkü bayrakları hep sınır belirten, dışarıdan gelene yabancılıklarını hatırlatan ve içinde suni bir aidiyet duygusu aşılayan simgeler olarak gördüm. Fransız bayrağı Fransız olmayanları ayırır mesela, AB bayrağı AB vatandaşı olmayan senin benim gibi garibanlar pasaport kuyruklarında bekletir. ABD bayrağı desen her filmde mükemmelin adı olur, gözüne gözüne sokulur. Ama gökkuşağı bayrağı öyle mi, sevdiğim tek bayrak o. Çünkü o bütün renkleri tek karede toplayabilen, ayırmayıp birleştiren, insana sınır koymayıp tam tersi insanı özgürleştiren 4 mevsim yaşam gibi bir bayrak. iyi ki de var!

Küçükken dünya üzerindeki ülkelerin (o zaman 180’lerdeydi, şimdi 193) çoğunun bayraklarını ezbere bilirdim. Şimdi bile çoğu aklımdadır. Çocuk aklıma tüm o çeşit çeşit renkler, armalar, simgeler ilginç gelirdi, belki de bir oyun sanardım. Kendimce onları defterlere kopyalamaya çalışır, kendi atlasımı yapardım. İspanyol veya Nikaragua bayrakları zordu mesela, tüm o armalar, amblemler zor gelirdi. Fransa, İtalya gibi bayraklar ise fazlasıyla birbirine benzediğinden kolaydı. Favori ülkem ise bayrağında sadece deniz, güneş ve martı olan Kiribati idi. Bayrakları çizdikçe onların anlamlarını ve sırlarını merak ettim. Ve gördüm ki her renk ve şekil bir benzer şeyleri anlatıyordu; mavi genel olarak umut veya özgürlüğü temsil ediyordu mesela, beyaz uyumu ve ilerlemeyi, sarı bolluğu ve bereketi, yeşil İslami mirası, kırmızı ise şehitlerin kanını göstermek için eklenmişti. Bu da yetmezse bayraklara eyalet sayısı kadar yıldızlar, ülkenin boyun eğmez tavrını öne çıkaran kartallar, ideolojik orak ve çekiçler, (şimdi pek kalmadı gerçi) dini ay ve yıldızlar, asla gerçeği yansıtmayan mottolar- dünyanın en kriminal ülkelerinden Brezilya’nın düzen ve ilerlemeyi bayrağına işlemesi gibi- kumaş parçalarına işlenmişti.

Flag_of_Kiribati.svg (1)

Kiribati Bayrağı

 

Ama bir sorun vardı, Brezilya’nın mottosu gibi çoğu o bayrağın dalgalandığı sınırlarda yaşayan insanların gerçeklerine uymuyordu. Çünkü çoğu sahteydi, zira ülkelerin yarısına yakınının sınırları, belki daha bile fazlası bile birkaç sömürgeci tarafından çizilmişti. Peru’dan Irak’a, Sudan’dan Guatemala’ya kadar ülkelerin önemli bir kısmı suni olarak yaratılmıştı. Mesela Tüm Güney Amerika kıtası İspanyolların idari birimlerine göre ayrılmıştı. Ya da Orta Doğu sınırları Fransa ile İngiltere arasında nüfuz meselesinin bir sonucuydu. Avrupa bile bin yıl önce binlerce derebeylik ve onlarca dilin konuşulduğu bir yerdi ve bu beylikler hiçbir ülkenin mavisinin hatırına o ülkeye dahil olmamışlardı. Ne sınırlar gerçekti ne bayraklar uğruna ölünecek kadar değerliydi ne de sınırın ötesindekiler bizim düşmanımızdı. Bunu düşündüğüm için de soğudum bayraklardan. Kendimi yeterince “Türk” hissetmediğim için ne Türk bayrağını sallayabildim ne de Ermeni bayrağına sarıldım, çünkü yeterince “Ermenİ” değildim. Hem benim bunu yapmam bazılarını rahatsız edebilirdi. Ama gökkuşağı bayrağını sallarken bunu düşünmüyorum, kimse de bana sen yeterinde “eşcinsel” misin diye sormuyor. Ben olmadan da onların mücadelesini destekleyebiliyorum ve bir duygu üzerinde buluşabiliyoruz. Bundan daha büyük bir sınırsızlık, daha geniş bir özgürlük olabilir mi?

Bayrağın ayırıcı değil birleştirici olabileceğini, sadece belirli bir coğrafi yerdin değil tüm insanlığa ait olabileceğini ben gökkuşağı bayrağıyla öğrendim. Hikayesi oldukça basit ve mücadelesi son derece gerçek. O kadar gerçek ki, bugün İstanbul sokaklarında polis bugün “ibne yürüyüşünü” engellemek için renkli kıyafet giyenleri durdurup kimlik sorabiliyor. O kadar gerçek ki, hala eşcinseller veya trans bireyler Türkiye’de (ve dünyanın pek çok yerinde), ötekinin daniskası olarak ayrımcılığın her çeşidine uğruyor ve bazen döve döve öldürülüyorlar. Bazı ülkelerde pride’lar bir turistik eğlenceye dönüşürken (maalesef) bazı ülkelerde eşcinsel olmanın bedeli 90 kırbaçtan başlıyor. Mücadele her yerde ve farklı şekillerde devam ediyor. O sebeple de haziran ayında salladığım gökkuşağı bayrağı bana mücadeleyi olduğu kadar umudu da hatırlatıyor.

Tek bir bayrağın her renkten ve ırktan insani önüne katıp herkesin her şey olmakta özgür olduğu bir bayrak altında toplayabilmesi size de gelecek için umut vermiyor mu?

Not: Özledim valla, Neredesin Aşkım? #GayCandır

Burag Mikael Peksezer – Dublin

This entry was posted in: Burag Peksezer, Deneme, Türkçe

by

We are sensitive. We are people who can internalize and express our encounters and experiences, and we all have different instruments of expression. We are people who generate and build meanings. We are people who have experience in producing culture from our clashes. We are academicians, artisans, craftspeople, artists, writers, illustrators, photographers, journalists, filmmakers, musicians, psychologists, it specialists, stallholders, lawyers, witnesses and sometimes accused, advertisers, students, doctors, hippies, athletes. We are everywhere, especially in Germany: we are in Australia, we are in Argentina, we are in Spain, we are in Italy, we are in Holland, we are in Russia, we are in USA, we are in Canada, we are in Switzerland, we are in Finland, we are in Estonia, we are in France, in Brazil, in Rojava, in Syria, in Lebanon, in Thailand, in Cambodia and in Turkey. Kopuntu is an interdisciplinary solidarity network founded to provide physical and digital production space, together with wider networking based upon mobilization, aimed at supporting and enabling possibilities of encounters and cooperation between journalists, academics, writers, artists, students and any other who claim to be generating ideas and correspondingly has been oppressed, silenced or precluded due to the politics that narrowed production and living space in Turkey. kopuntu.org/manifesto

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s