Edebiyat
Leave a Comment

acı

Hazal Hanzey Çavaz – http://hepsioluyo.blogspot.de/

Birileri kulağıma fısıldadı: “Bu anlatılan senin hikayen olmalı” dedi.

suçlu narinliğinden titreyen bir ses işittim derinlerden

zencefil kokulu o nefes, sol yanağımda bitip bacaklarımı sardı

bileklerime dolanıp kaldı

can havliyle son nefesimi terk edip gözlerimi açtım

onun nefesi baki kaldı el bileklerimde ayak bileklerimde

bir saniye içinde yüz kere titriyor gözbebekleri

gözyaşları inatla düşmüyor

mideme ani bir acı olarak yayılıyor

gözyaşları çoğalıyor gözlerinde ama akmıyor

mideme ani bir acı olarak yayılıyor

sonra görüyorum ki

Ayın etrafındayım, yıldızların gözü yaşlı yalnızlığındayım

gelecekten ümidi olmayan bir yazarın tozlu odasında

bedeninin yaşlanmış, zencefil kokulu güzelliğini öpüyorum.

Toprağa indiğimde

hafif bir rüzgar taşları yerinden oynatıyor,

her şey alınganlaşmış; zamanından erken terk edilmiş tahta sandalyeler,

hiç kırılmadığını söyleyen kadınlar

“acımadı ki” diye bağıran

ellerinden çekiştirilen küçük kız çocukları

uzaktan gelen ama yanımdan asla geçmeyecek olan köpekler ve kediler

sisler içinde uyuyan kent kokulu çamaşırların sardığı kadınların diş gıcırtısı

bir kez daha kalabalık bir kentin sesi asla böylesine terkedilmiş uğuldamayacaktı ki

beyaz yastıkları arasında uykusundan uyandıramadığım bir kadının nefesi yerinden oynattı şehri

bacaklarımızdan akan kanların yakıcılığı bizi doğuran ateşti vakti zamanında

bunu üretken bir masala çeviremezsek

canımız çok yanacak diye

bacaklarımızdaki sadık nefes

birilerinin ciğerlerinde yaşam bulsun diye

hepimizin yerine yazıyorum;

Kim bilir kaç kere dirileceğiz

kalbimiz duracak kaç kere

kalabalık bir kentin terk edilmiş uğultusunda

yine de saçlarımızı savuracağız

ağlamayacağız

geçecek

bitecek

 

This entry was posted in: Edebiyat

by

We are above the nations and juggling with the conventional connotations of Diasporas which are also the main instruments of the global polarization (nationality, religion, ethnicity, race etc.) and aiming to re-conceptualize it by taking the "experiences as commons" rather than the conventional ones. As we call it "New Generation Diaspora.”

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.